می گفت من هیچ وقت انسان مومنی نخواهم بود چون هیچ وقت نمی توانم دانسته زن و فرزندم را به مسلخ مرگ ببرم و کودک شش ماهه ام را ..........
حتی از فکر کردن به این می ترسید !

ترس یعنی شبیه زن بودن               ترس یعنی دو چشم اغواگر
ترس یعنی بلرز و باز بلرز            وسط ظهر داغ شهریور
ترس آیینه است وقتی که               از خودت مثل مرگ می ترسی
وقتی از ضربه های توی دلت         مثل بم، مثل ارگ می ترسی

¤¤¤

ترس یعنی شبیهِ جغد شدن              توی شب های بی ملاقاتی
مثلِ دستی بریده وُ خونی               وسطِ جانمازِ سوغاتی
ترس یعنی عذاب،دوزخ، مرگ        ترس یعنی خدا، علی ، قرآن
ترس شش ماهه است و تیرِ سه سر    ترس یعنی عقیده وُ ایمان

¤¤¤

من شبیهِ خودم ... / نمی باشیم         ما فقط توی شعر می شاشیم
ما فقط توی جوب می ریزیم           مثلِ خون از غروب می ریزیم
ترس یعنی فقط تلف مُردن              سیصد و شصت روز گه خوردن
یعنی از شعر ِ من برو گم شو !       حرفِ ماندن نزن ، برو گم شو !
واژه ها باز بوی ِ نا دارند              شایدم عقده ی زنا دارند
بوسه ها روی گونه می چسبند         قاطران در توهُّم ِ اسبند
من هنوز از سوال می ترسم           از شبِ ابتذال می ترسم
دوست دارم فقط گُمَت باشم             دوست دارم تَوَهُمت باشم
من هنوز از تو بوسه می خواهم       من هنوز از تو وام می گیرم
هی خودم را دوباره می کُشم و        از خودم انتقام می گیرم

دختری روی بار می ترسد             شاعری از شعار می ترسد
مُرده ها وَهم ِ زندگی دارند             بمب، از انفجار می ترسد
زندگی روی شعله می سوزد           مردی از انتحار می ترسد
من دوباره به راه می افتم               جاده از انتظار می ترسد
یک نفر بی بهار می میرد              یک نفر از بهار ........می ترسم !

¤¤¤

مرد وقتی به باخت می چسبد          تاس ها را کلافه می ریزد
ترس شاید دو قطره خونی است       که به رویِ ملافه می ریزد .
                              .   

(میثم یوسفی)