
رفیقام نوشته بود: "شوقی چونان ندارد، بیدوست زندگانی..." نوشتم "همچنین" و اساماساش را برای چند نفر که فکر میکردم خوب است بفرستم سند کردم! شاید آنها هم برای چند نفر دیگر فرستاده باشند. اما قطعا هیچکدام زیاد به اینکه توی این چند خط شعر چه حرفی گفته میشود فکر نکردهایم. به این زندگی عادت کردهایم... به "بیدوست زندگانی..." عادت کردهایم عزیز!

معروف شدن به بیمعرفتی و اینکه فقط وقتی کار داریم باشیم چیز خوبی نیست. همین!
پس فردا امتحان سازههای فولادی دارم، خدا به خیر کند!
پینوشت: من خوبم به خدا. اصلا هم گرفته و دلگیر نیستم. نمیدانم چرا همه فکر میکنند خوب نیستم. باور کنید خوبم!!